Boek Nederlands

Anton en de blaadjes

Ole Könnecke (auteur)

Anton en de blaadjes

Ole Könnecke (auteur)
  • Vanaf 3-5 jaar
Anton hoeft nog maar één blaadje op de grote stapel te harken, maar dan komt de wind en neemt het blaadje mee. Groot vierkant prentenboek met expressieve tekeningen in sobere kleuren. Vanaf ca. 4 jaar.
Onderwerp
Herfst
Extra onderwerp
Bladeren Repeteerverhalen
Titel
Anton en de blaadjes
Auteur
Ole Könnecke
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Anton und die Blätter
Editie
2
Uitgever
Leuven: Davidsfonds/Infodok, 2008
[32] p. : ill.
ISBN
9789059082755

Besprekingen

Op de eerste bladzijde van dit prentenboek zie je Anton met een grote hoop blaadjes. De jongen heeft ze bijna allemaal bijeengeharkt, maar één blaadje wil niet. De wind grijpt het immers vast, en Anton krijgt het niet te pakken. Samen met zijn vriendjes Lukas, Gina en Nina gaat hij achter het blaadje aan. Het wordt een avontuurlijke en grappige onderneming, die eindigt met limonade met koek. Na Anton en de meisjes (Gottmer, 2005) en Anton kan toveren (De Leeswolf 2007, p. 131), is er nu dit leuke boek over de jacht op een blaadje. Het boek is geschikt voor kinderen vanaf drie jaar en werd uit het Duits vertaald door Edward van de Vendel.

In 15 dubbele bladzijden wordt een uiterst eenvoudig verhaaltje verteld dat werd opgehangen aan een verrassende plot. De tekst is erg eenvoudig en haast poëtisch. Dat is zeker mooi, maar niet overal gepast. Anton is immers een kleuter waar kinderen zich gemakkelijk mee zullen identificeren, alleen spreken hij en zijn vriend…Lees verder
Anton is terug. De hoofdfiguur uit ‘Anton kan toveren’* speelt nu in een herfstverhaal. Anton is blaadjes aan het harken en bijna klaar. Hij ziet nog een laatste blaadje vallen. Daar moet hij achteraan. Zijn vrienden Lucas, Gina en Nina willen hem wel helpen het blaadje te pakken te krijgen. In dit vierkante prentenboek vertelt de auteur in korte, krachtige zinnen hoe Anton en zijn vrienden met het laatste vallende blaadje bezig zijn. De zwarte, enigszins springerige letters ondersteunen het beeld van de bewegende herfstblaadjes. De tekeningen vertellen de rest van het verhaal, en meer. Op de sobere en tegelijkertijd zeer sterke illustraties in herfsttinten brengt een vallend blaadje de dynamiek; Anton komt de ene illustratie binnenrennen om op de volgende met zijn hark naar het blad de zwaaien. Die actie herhaalt zich bij de zandbak, op het veld en in het bos, en speelt zich vervolgens in omgekeerde volgorde af (vergelijkbaar met ‘Wij gaan op berenjacht’). De lezer voorziet al wat er…Lees verder

Anton en de blaadjes

Ole Könnecke creëerde Anton in 2004. In dit boek werkt Anton in de tuin. Hij heeft al een hele hoop bladeren bijeengeharkt. En dan valt er nog een laatste blaadje van een boom. Net als Anton het bijna te pakken heeft, blaast de wind het weg. Dat kan natuurlijk niet: Anton gaat erachteraan. Maar op het laatste nippertje gaat de wind er weer mee vandoor. Zijn vrienden schieten hem ter hulp. Samen zullen ze dat tegendraadse blad wel te pakken kunnen krijgen. Plots draait de wind. De jacht gaat in omgekeerde richting verder. Als de gelegenheid zich voordoet om het blad te pakken, springen ze er alle vier op, en natuurlijk gooien ze zich daarbij op de grote hoop bladeren die Anton al bijeengeharkt had. Dat ze daardoor zijn werk teniet gedaan hebben, dan kan hen – Anton incluis – niets schelen, want de opdracht is volbracht: ze hebben (elk) het laatste blad te pakken, en daar was het toch om te doen. En nu is er limonade. Met koek. ‘Anton en de blaadjes’ illustreert met welk geduld en volha…Lees verder