Boek Nederlands

Ik woonde in Berlijn : de dagboeken van een Duitse verzetsvrouw 1938-1948

Ik woonde in Berlijn : de dagboeken van een Duitse verzetsvrouw 1938-1948

Genre:
Journaliste Andreas-Friedrich hield een dagboek van 1939 tot 1948, waarin ze haar ervaringen als lid van een Berlijnse verzetsbeweging beschreef. Ze hielp joden onderduiken, stal voedselbonnen en bezocht gevangenen. De naoorlogse jaren werden gekenmerkt door plundering, verkrachting en de dood van haar geliefde.
Titel
Ik woonde in Berlijn : de dagboeken van een Duitse verzetsvrouw 1938-1948
Auteur
Ruth Andreas-Friedrich
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Schauplatz Berlin
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Balans, 2012
367 p.
Aantekening
Duitse uitg. eerder verschenen o.d.t.: Der Schattenmann Eerder verschenen o.d.t.: Berlijns dagboek 1938-1948 en o.d.t.: Er woonden mensen in Berlijn
ISBN
9789460033933 (paperback)

Besprekingen

Ruth Andreas was 37 toen de Reichskristallnacht haar in de armen van het actieve verzet dreef. Samen met haar minnaar, de van oorsprong Russische musicus Leo Borchard (‘Andrik’), en een handvol trouwe sympathisanten, vormde ze op het einde van dat jaar de Berlijnse verzetsgroep Onkel Emil. Aanvankelijk beheerde de groep enkel de bezittingen van mensen die het land wensten te verlaten, maar vrij snel werden hun acties subversiever. Andreas en haar groep naaiden geld in de zomen van de kledij van ‘illegale migranten’, verleenden onderdak aan gezochte personen, vervalsten papieren en lobbyden (vaak tevergeefs) voor de vrijlating van gevangenen. De verontwaardiging over het geïnstitutionaliseerde onrecht en het aanhoudende stilzwijgen van de Duitse bevolking, waren Andreas’ voornaamste motieven: 'De mens heeft nu eenmaal geen verbeeldingskracht waar het onrecht betreft,' schreef ze in oktober 1938. 'Wat hij niet met eigen ogen ziet, kan hij zich nauwelijks voorstellen'. Haar opstan…Lees verder
In deze dagboeken beschrijft auteur haar leven in Berlijn gedurende de jaren 1938-1948. Zij en haar partner, dirigent Leo Borchard, hier Andrik Krassnow genoemd, zagen al direct na de machtsovername van Hitlers nazi’s in 1933 hun intenties en grote antisemitisme uitmondend in de Endlösung, die joden eerst isoleerde, dan elimineerde. Daarom begonnen ze met vrienden verzetsgroep 'Onkel Emil', waarin ook haar dochter zat en die sinds 1938 mensen vervolgd door het naziregime, vaak joden, hielp met valse papieren en onderduik. Ze beschrijft ontwikkelingen, dagelijkse realiteit van de anti-joodse maatregelen, onderduik, toenemende luchtaanvallen op Berlijn 1944, de bevrijding, het gedrag van Russische bevrijders, nasleep en wederopbouw. De Duitse schrijfster en journaliste (1901-1977) is een bekend verzetsstrijdster, geëerd door herdenkingscentrum Yad Vashem. In haar intelligente, klassiek geworden dagboeken beschrijft en analyseert ze helder, menselijk en indrukwekkend de ontwikkelingen e…Lees verder